การแต่งกาย

การแต่งกายของชาวไทยใหญ่ในสมัยโบราณ ผู้ชายมักนุ่งกางเกงขาก้วย ซึ่งไทยใหญ่เรียกว่า “โก๋นโห่งโย่ง” คำว่าโก๋น หมายถึงกางเกง โห่งโย่ง หมายถึงขาใหญ่ (เป้าใหญ่) ส่วนเสื้อมักทำจากผ้าฝ้ายทอมือ เป็นเสื้อคอกลม แขนยาว ผ่าอกตลอดและติดกระดุมแบบจีน ไทยใหญ่เรียกว่า “เสื้อแต้กผู่ง” ใช้สำหรับสวมเป็นเสื้อชันนอก ส่วนเสื้อชั้นใน มักนิยมสวมเสื้อคอปก shirt แขนยาว ให้คอเสื้อโผล่พ้นคอเสื้อชั้นในออกมาและเคียนหัว(โพกศีรษะ) ด้วยผ้าแพรสีอ่อนๆ